Κυριακή, 29 Ιανουαρίου 2012

μουσικωλογίες

όσο και να θέλω να σε βγάλω απ΄το μυαλό μου
κι όσο κι αν το καταφέρνω μερικές φορές
η μουσική,
αυτή η ηλίθια αλληλουχία και ταυτόχρονη συνύπαρξη τόσων πολλών ηχοχρωμάτων
μου δημιουργεί ακριβώς την ίδια αίσθηση με την αγκαλιά σου...


το άκουσμα κάποιων τραγουδιών κινητοποιεί τόσο γρήγορα τους αισθητήρες μου
ώστε η έλλειψή σου να διαχέεται ακαριαία σε όλο μου το σώμα
με ταχύτητα τέτοια 
ώστε να καθίσταται αδύνατο να την διακόψω με μια διανοητική επεξεργασία.


θα μπορούσα να συνεχίσω να σου γράφω ένα σωρό ακόμη
διανοουμενίστικες, ρομαντικές, τρυφερές μαλακίες
αντ' αυτού, μ' ένα τραγούδι θα σου εξηγήσω
τι με ώθησε να σου γράψω απόψε

κι εσύ θα κατανοήσεις,
γιατί τα τραγούδια που γειώνονται τόσο πολύ στην πραγματικότητα
κατατάσσονται στην δημοφιλή (ποπ) μουσική
και οι βάρδοι-εκτελεστές τους
αγαπιούνται παράφορα απ' το κοινό.


ιδού λοιπόν:


τι σου έχω κάνει κι έπαψες να μ' αγαπάς;




Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου