Τρίτη, 10 Ιανουαρίου 2012

το καταραμένο απόθεμα

έπρεπε να το γνωρίζω ήδη,
έχοντας εντρυφήσει σε μελέτες για το σύστημα και τους μηχανισμούς του
πως μέχρι κι οι σχέσεις
από καπιταλιστικές αξίες διέπονται
-ο ανταγωνισμός συστατικό τους-

γι' αυτό κάθε φορά που σου λέω πως είμαι ερωτευμένη
εσύ θα φεύγεις, να κυνηγήσεις κάτι που δεν έχεις,
όπως κυνήγησες κι εμένα όταν δεν μ' είχες

πάρε λοιπόν την επιβεβαίωσή μου
τα συναισθήματά μου όλα πάρτα, αφού το θες...
έτσι,
για νά' χεις απόθεμα όταν θα σου τελειώσουν οι καβάτζες.

1 σχόλιο:

  1. το τιποτα του συνολου μου (που το νομιζω τιποτα) μπροστα στη σπουδαιοτητα καποιων πραγματων στον κοσμο που ανηκουν σε αυτα που αναγνωριζω πως ακομα δε καταλαβαινω μου εμαθε οτι ο ανταγωνισμος ειναι ενα μηδενικο. που σιγουρα οπως ειπατε εσεις πριν απο εμενα δε σε πολλαπλασιαζει.

    περα απο αυτο. νιωθω οπως και την απογραφη αυτο το κανουμε παραλληλα. και εμενα μου λειπει. ας ειμαι ειλικρινης μου λειπουν τα ενδιαμεσα. ολα τα ενδιαμεσα που μια 'φυγη΄η ενα 'τωρα σε εχω' δε σου δινει ποτε, την ενδιαμεση σιωπη, τις ενδιαμεσες ανασες, τις ενδιαμεσες ματιες, τα ενδιαμεσα λογια, ο ενδιαμεσος αερας, το ενδιαμεσο εμεις.ισως και ενας ενδιαμεσος πολλαπλασιασμος της στιγμης. οταν ερωτευεσαι ομως πραγματικα δε σε νοιαζει αν σε ερωτευτηκε ο αλλος. η τουλαχιστον καρφακι δε μου καιγοταν. μαλλον δε το κανουμε παραλληλα, εκφραζομαι παραλληλα και σε ευχαριστω για το χωρο.
    ανωνυμη.

    ΑπάντησηΔιαγραφή