επισημάνση

η διαφορά του

γάματα απ' το γαμάτα

είναι μοναχά ένα σημείο στίξης

τ ο   β ι ω μ έ ν ο 
φ υ γ ε ί ν    
α δ ύ ν α τ ο ν

σαν εσένα

ένα βραδινό όνειρο
την έκανε -δίχως άλλο-
να σκεφτεί:

αυτός που πρωτοείπε την φράση
«ο υ δ ε ί ς    α ν α ν τ ι κ α τ ά σ τ α τ ο ς»
δεν είχε ερωτευτεί ποτέ του

 

εργασιακές φαντασιώσεις

pay the cost to be the boss

Πηγαίνοντας σήμερα το πρωί στη δουλειά της

σκέφτηκε

πως δεν θα χάριζε σε κανέναν

έστω και λίγο χρόνο απ' τη νιότη της...

-τυχερά αφεντικά-

«τις πιο ηλιόλουστες μέρες σας αφιερώνουμε» είπε.

Μπήκε αποφασισμένη στο γραφείο του

με το μηχάνημα που αποσυρράπτει στο τρεμμάμενο της χέρι

«παραιτούμαι μαλάκα»

του φώναξε,

κι ορμώντας κατά πάνω του

του βγάζει το δεξί του μάτι

κι ύστερα το αριστερό

με τέτοια μανία

που τα αίματά του πιτσίλισαν μέχρι και το φαξ.

Ύστερα του τύλιξε το πρόσωπο

με το χαρτί της αλληλογραφίας- το καλό-

(αυτό που στέλνουμε στους πρέσβεις)

και έβαλε και μια σφραγιδούλα με την επωνυμία της εταιρείας

κάπου στην άκρη, διακριτικά.

Ωραία σκέφτηκε,

τώρα πια, αυτό το γραφείο θα μυρίζει ψοφίμι

και δεν θα φταίει η δική μου μουχλιασμένη ευτυχία

πάνω στην καρέκλα του υπολογιστή.

Βγήκε και ξαναπερπάτησε, 
ο ήλιος την έκαιγε τόσο
σαν να μην τον ξαναείχε αισθανθεί στο δέρμα της.

Ήταν μια αίσθηση ελευθερίας
προορισμένη να κρατήσει 
τόσο,
όσο ένα
«περιμένετε να σας  συνδέσω παρακαλώ».

στο αφεντικό μου, που δεν θα ξαναδώ ποτέ...
εξαιρετικά αφιερωμένο 
για τις αξέχαστες μέρες που μου χάρισε.

london callin'

Δεν συνηθίζω να σχολιάζω την επικαιρότητα, αλλά απο το πρωί μου έχουν σπάσει τα νεύρα....
Ε, λοιπόν:
all i wanna do is.... 





αφιερωμένο στην βασίλισσα της Αγγλίας

θα ρθεί καιρός

Επίτρεψέ μου να σου πω

Κατερίνα

πως

χαίρομαι που δεν έχεις 1.738 like στο facebook

κι ούτε profile σε 2-3 site...

και κάτι ακόμα

ποιητή

άσε με να ελπίζω
πως

θα' ρθει καιρός 

που οι φίλοι δεν θα σου κάνουν πια friend request.

Που δεν θα υπάρχει πια αγαπημένη φράση και «what's on your mind».

Κι ούτε οι άνθρωποι θα' χουν δυο-τρεις εαυτούς-  

«edit profile»

για να μπορούν να ερωτεύονται

ο ένας το avatar του άλλου.

άσε με να ελπίζω

πως

θα βάζουν το χέρι μέσα στην οθόνη

για να γραπώσουν τον άλλο απ' το λαιμό

και τραβώντας τον,

μέσα απ' τις 17'' ίντσες- 

να ξεχύνεται παντού το LCD,

να πλημμυρίζουν τα δωμάτια 256.000 χρώματα

για να τον φέρουν

κοντά τους 

μόνο και μόνο

για να θυμούνται

πως μόνο απο ανθρώπους 
περιτριγυριζόμαστε.

στη Μ.

ερινύες

χειρότερα σου λέω ειν' τα φαντάσματα, 
από τις ίδιες καθ' αυτές παρεξηγήσεις

απόηχε της μνήμης άσε με
κι έλα άλλο βράδυ να με ξενυχτήσεις...

τα αεροπλάνα

Σήμερα κατάλαβα ότι με τρομάζουν τα αεροπλάνα.
Όχι γιατί
είναι άσπρα
και πηγαίνουν πολύ ψηλά,

αλλά
γιατί
κάθε φορά

παίρνουν κάποιον
μακριά μου.

το παιχνίδι

Αν ο έρωτας ήταν παιχνίδι
θα ήταν το κρυφτοκυνηγητό.
Μια κυνηγιέσαι, μια κυνηγάς
-μ' ευλαβική συνέπεια σου δίνει ρόλους η ζωή.

Αλλά η ουσία του παιχνιδιού
-και το τέλος του-
είναι να γραπώσει ο ένας παίχτης τον άλλο

και να του πει «σ' έπιασα». 

Αν ο έρωτας ήταν παιχνίδι

θα ήταν το bungee jumping.

Κάθε ελεύθερη πτώση στο κενό

και μια ερώτηση:

«τούτη τη φορά, θ' αντέξει το σκοινί;»

Αν ο έρωτας ήταν παιχνίδι

θά' πρεπε να δεχτούμε

πως κάθε απόρριψη, κάθε χτύπημα

κάθε τραυματισμός και κάθε πόνος

μόνο ηδονή προσφέρει στον παίκτη

επιβεβαιώνοντας την ικανοποίηση του να παίζεις. 

Αν ο πόνος είναι παιχνίδι

ίσως είναι το ζάρι

στο ταμπλό του έρωτα

στο θρανίο

είναι πιο όμορφη η ζωή με την παρανομία
σου σημειώνω βιαστικά στην άκρη του τετραδίου μου


γελάς και ψιθυρίζεις:

"αυτό που μένει απ' τα μαθήματα
θα είναι πάντα οι κοπάνες"

μάλλον είμαι μεγάλος φιλόσοφος

Καλό είναι να ωριμάζουν οι άνθρωποι
όταν σαπίζουν είναι το πρόβλημα.

το προπατορικό αμάρτημα

η τυρρανικότητα των πειρασμών είναι βουτηγμένη στην ηθικολογία της κυριαρχίας.

η ορθολογική άρνηση των πειρασμών απλώς τους υποβιβάζει σε υπερτιμημένες προκλήσεις.
και ενώ κανένας πειρασμός δεν αξίζει τέτοιν υποβιβασμό....

ας θυμηθούμε ότι 

όλες οι απολαύσεις της ζωής απο ένα μήλο ξεκίνησαν...

"the only way to get rid of a temptation is to yield to it"
(Ο μόνος τρόπος για να απαλλαγείς από τον πειρασμό είναι να ενδώσεις σε αυτόν.
Όσκαρ Ουάλντ-το πορτρέτο του Ντόριαν Γκρέι)


 

μεγαλοστομίες

οι άνθρωποι που λένε μεγαλοστομίες
έχουν πάντα μια καμπούρα στην πλάτη

τους βαράινουν οι τύψεις και οι ενοχές
απ΄ τα ψέματά τους

Αντιγόνη

Τη μοίρα των τρελών δεν την φοβάμαι

συνείδηση δική μου λέξη

τον κόσμο των φαλλών- των αρχηγών σου

θ' αφήσω απόψε πριν να φέξει

Βαδίζοντας προς το κενό του κάτω κόσμου

με νεκρικό κατάλευκο φουστάνι

έλα με κρίνο κόκκινο να βάλω στην πληγή μου

πλύσου κρυφά το αίμα μου δεν φτάνει

Έλα να μέ' βρεις στο λυκόφως των πηγών του

η μνήμη μακριά σου τρέχει

έλα στον μύθο πλάνεψε τον Άδη

ο έρωτας το φως δεν το αντέχει

τα σημάδια

Υπάρχουν δυό ειδών σημάδια πάνω στα κορμιά:
τα ανεξίτηλα και τα παροδικά.
Τα πρώτα
είναι ένοχα για την αποτύπωση και τη διάσωση
του παρελθόντος
συμπυκνωμένου σε μια μόνο στιγμή.
Τα δεύτερα
είναι από αυτά
που μοιρολατρικά θα τ' αποκτάς
και θα προκαλείς την αποτύπωσή τους
γιατί έτσι πλησιάζεις το αιώνιο.

Υπάρχουν και κάποια σημάδια ακόμη.
Σημάδια που τ' αφήνει ένα βλέμμα ή ένα χάδι.
Μια κουβέντα και μια αγκαλιά.
Σημάδια
που αν και δεν αποκτούν την υλικότητα του αιώνιου,
ξεπερνούν την φθαρτότητα του προσωρινού.

γι' αυτό σου λέω
σταμάτα να χαράζεις στίχους στο κορμί σου,
τα χείλη σου να ντύνεις κόκκινα σταμάτα,
κι άρχισε πάνω μου ν' αφήνεις τα σημάδια σου.